,,Brzydkie kaczątko" Hansa Christiana Andersena w odsłonie teatrzyku kamishibai

 ,,Brzydkie kaczątko" Hansa Christiana Andersena to baśń ponadczasowa, najbardziej osobista opowieść autora. Był stygmatyzowany, jako dziecko, jego głęboka wrażliwość dodatkowo pogłębiała poczucie odrzucenia. Na szczęście brzydkie kaczątko zamienia się w pięknego łabędzia i historia kończy dobrze.  Dzieci z przedszkola w Zielonej z paniami nauczycielkami odwiedziły naszą bibliotekę, by posłuchać baśni pt. ,,Brzydkie kaczątko" przedstawionej za pomocą teatrzyku kamishibai. Przedstawiłam im też książki-zabawki, które są dostępne w bibliotece, poznały też zasady korzystania z niej. Na końcu kolorowały obrazki przedstawiające łabędzie i wiosenne króliczki.

Wiosenne spotkanie z biblioteką

 Dziś odwiedziła nas klasa ,,0" ze Szkoły Podstawowej w Zielonej - z wychowawczynią panią Karoliną Kaczyńską. Było to ,,wiosenne spotkanie z biblioteką". Pierwsza część nawiązywała do przedwiośnia  i wiosny na podstawie książek ,,Razem ze słonkiem" Marii Kownackiej i ,,Stella i Pikuś" Niny Lussa.

Druga część zajęć to warsztaty wykonywania zielonych  żabek, przy których dzieci dobrze się bawiły. Żabki były wyjątkowo żarłoczne, miały długie języki, którymi łapały muszki. Oto fotorelacja z warsztatów.

Warsztaty - las w szkle

 18 marca, w poniedziałek zaprosiliśmy uczniów z klasy III Szkoły Podstawowej w Zielonej z wychowawczynią panią Katarzyna Kawczyńską, na zielone warsztaty łączące edukację przyrodniczą i sztukę - ,,Las w szkle". Dzieci tworzyły kompozycje z wykorzystaniem keramzytu, węgla aktywnego, piasku, kamieni ozdobnych, ziemi, mchu i roślin. Zajęcia odbyły się w sali OSP w Zielonej.

Warsztaty prowadziły panie z ,,Monnemi Art".  Dziękuję także OSP Zielona za udostępnienie sali.

"Cuda za rogiem"- Keigo Higashino - DKK

  Czy za rogiem może czekać na nas jakiś cud, coś nadzwyczajnego? Co sprawi, że spojrzymy na nasz zwyczajny świat inaczej? Może otwórzmy książkę Keigo Higashino, przenieśmy się do świata magii. Ten japoński twórca kryminałów już się postarał, aby  opisana historia  pozostała w naszych myślach  na długo.

Trzej złodzieje po napadzie rabunkowym postanawiają schronić się w  zupełnie opuszczonym sklepie, który w przeszłości był własnością Namiya. Przeszukiwali właśnie stare sklepowe półki w poszukiwaniu żywności i innych rzeczy, gdy zaczynają się dziać przedziwne rzeczy. Do pomieszczenia ktoś wrzuca listy z prośbą o poradę. Są to listy z przeszłości. 

Opowieść jest napisana pięknym językiem, jest i zabawna, i miejscami smutna. Odnajdujemy w niej dobroć, magię i garść życiowych mądrości. Zauroczyła nas - polecamy -przeczytajcie koniecznie! 

Przypominam również, że wszystkich zainteresowanych dyskusją nad dobrą lekturą w miłym czytelniczym towarzystwie zapraszamy do naszego Dyskusyjnego Klubu Książki. Spotkania odbywają się raz w miesiącu, za każdym razem rozmawiamy o kolejnej przeczytanej przez nas książce.

 

Ułani z naszych stron - Piotr Bońkowski z Chodubki

 Dzięki artykułowi autorstwa pani Małgorzaty Bońkowskiej-Szaraniec  pt. "Nie masz pana nad ułana" możemy poznać sylwetkę jej dziadka Piotra Bońkowskiego ze wsi Chodubka . Był podporucznikiem 4 Pułku Strzelców Konnych Ziemi Łęczyckiej (garnizon płocki). Brał udział w wojnie bolszewickiej  (1919-21). Strzelcy konni początkowo pełnili funkcję oddziałów zwiadowczych przydzielonych pułkom piechoty. "Prawdziwi" ułani prześmiewczo śpiewali  o nich tak: 

"Prawdę mówiąc między nami

strzelcy nie są ułanami".

 Początek kariery wojskowej Piotra Bońkowskiego rozpoczyna się na przełomie lat 1918-19, kiedy po przeszkoleniu wyruszył na front, gdzie wziął udział w bitwie pod Wilnem, Lidą i Olkieniczanami.. W 1919 roku został awansowany na stopień kaprala i skierowany do Szkoły Wojskowej Gospodarczej w Warszawie. Przydzielono go także do Batalionu Zapasowego 6 Pułku Piechoty Legionów w Płocku.. W roku 1920 był  już podporucznikiem z doskonałą opinią od dowódcy.  W 1922 roku ożenił się z Eugenią Bocheńską,  wystąpił z wojska i razem z żoną zamieszkali w Sierpcu, gdzie studiował i pracował  jako nauczyciel w sierpeckim gimnazjum.. Wspominano go jako człowieka pogodnego i towarzyskiego, a także wielkiego społecznika pomagającego potrzebującym.. Namiętnie polował ( już w majątku w Chodubce wyćwiczył w sobie cechy dobrego myśliwego i strzelca), ale polowanie w pierwszych dniach stycznia 1927 roku okazało się dla niego ostatnim i tragicznym,.  Postrzał w nogę i upadek z konia spowodowały śmierć w wieku niespełna 33 lat. Piotr pozostawił po sobie żonę i dzieci.. 

 

              ppor. Piotr Bońkowski, rok 1922 , garnizon płocki, zdjęcie portretowe

 

 Na podstawie artykułu p. Małgorzaty Bońkowskiej-Szaranie - "Nie masz pana nad ułana". Fot. ze zbiorów p. Małgorzaty Bońkowskiej-Szaraniec

" Cudowna Lampa Aladyna"- teatr KRAK-ART - ferie z biblioteką

 24 stycznia dzieci i ich rodzice mogli spędzić czas z artystami z teatru KRAK-ART oglądając spektakl teatralny pt." Cudowna lampa Aladyna". Aktorzy z energią i humorem włączali publiczność w zabawę. To ważne, że wszyscy mieli żywy kontakt z artystami , troszkę jakby współtworząc ją. Dziękujemy wszystkim za ten wspólnie spędzony miło czas. 

Dziękujemy OSP w Zielonej za udostępnienie sali.

Warsztaty mydlarskie - ferie z biblioteką

 22 stycznia spotkaliśmy się w bibliotece na warsztatach wykonywania barwnych mydełek. Dzieci spędziły ponad godzinę na zabawie i nauce w bibliotece. Pod okiem pani prowadzącej warsztaty powstawały piękne ozdobne mydełka. Na koniec wysłuchały baśni przedstawionej za pomocą teatrzyku kamishibai .

                    

                   

                           

                      

Frances Maynard pt." Siedem niedoskonałych reguł Elviry Carr - DKK

 Na ostatnim w tym roku spotkaniu Dyskusyjnego Klubu Książki rozmawiałyśmy o książce Frances Maynard pt." Siedem niedoskonałych reguł Elviry Carr. Szczerze zachęcam do przeczytania tej powieści. Bohaterką jest autystyczna 27 - latka, która dopiero po śmierci matki zaczyna radzić sobie w świecie neurotypowych ludzi. Zdobywa kolejne umiejętności - tak ważne, by móc samej funkcjonować, poznaje nowych przyjaciół i wszystko staje się nieco prostsze. Autorka wie, co pisze, ponieważ sama pracowała z osobami autystycznymi.