Simona zamieszkała w leśniczówce zwanej " Dziedzinką"w środku puszczy Puszczy Białowieskiej.
Miejscowi nazywali ją "czarownicą ", bo rozmawiała ze zwierzętami, miała oswojonego wojowniczego kruka i mieszkała razem z sową.
Sama o sobie pisała tak: " Skończyłam studia biologiczne, lecz dopiero lata życia w lesie nauczyły mnie rozumieć mowę zwierząt. I znam ją tak dobrze, że należałoby mnie spalić na stosie jako czarownicę."
Ta miłośniczka natury miała jasno sprecyzowany pogląd dotyczący polowań : " Człowiek subtelny,
czujący przyrodę i z nią współczujący, nie znosi widoku polowania.To widok nieestetyczny.'
Nie ukrywam, że z dotychczas przeczytanych książek w ramach DKK właśnie ta wzbudziła największe emocje i dlatego gorąco zachęcam do jej przeczytania.
